Το συναίσθημα της ψεύτικης ασφαλείας μας φέρνει σε απογοήτευση όταν στο τέλος αντιληφθούμε οτι οι Υποσχέσεις που λάβαμε οτι θα αποκομίσουμε μεγάλα κέρδη χωρίς κόπο, προσωπική επιμέλεια, και επαγρύπνηση ήταν καλλιεργημένες γι αυτιά σαν δικά μας.
Και ποιος από εμάς τους κουρασμένους, ταλαιπωρημένους, πληγωμένους, προδομένους, κι απο το κράτος παραμελημένους δεν θα αγκάλιαζε την καινούργια προσφορά του Φιλανθρωπικού συλλόγου οτι από τώρα χωρίς θλίψεις και δοκιμασίες ολα τα μέλη του συλλόγου να επαναπατρίζονται στην πανέμορφη κατοικία τους στα κρυστάλλινα νερά της λίμνης Βικτωρίας, αντί μέσω κοπιαστικής πεζοπορίας όπως στο παρελθόν, μέσω οργανωμένης αερομεταφοράς απο τα σύνορα της Ζούγκλας η στην χειρότερη περίπτωση απο την μέση.
Εκατο φορές πιο δελεαστική ακούγεται στ αυτιά καθε κουρασμένου αδελφού/ης η πρόταση χωρίς θλίψεις και δοκιμασίες η άμεςως αερομεταφορά προτού καν παρουσιαστεί ο Αντίχριστος. Χωρίς θλίψεις να αερομεταφερθουμε κι ακολούθως ο καθένας μας να παραλάβει τα διαπιστευτήρια κι οδηγίες για τις πόλεις που θα Κυβερνήσει !(Λουκας 11:18)
Αδέλφια το συναίσθημα ψεύτικης ασφαλείας που στηρίζεται στην ιδέα ότι επειδή αντιμετωπίσαμε, θλίψεις μεγάλες η μικρές, αποτυχίες και απόρριψη και το κράτος μας καταπίεσε, δικαιούμεθα προνομιακής μεταχείρισης και συνεπώς δεν θα περάσουμε απο τις θλίψεις και δοκιμασίες που ανά τους αιώνες οι πιστοί πέρασαν και μέχρι σήμερα παίρνουν σε μουσουλμανικά και απολυταρχικά κράτη ειναι μια εγωκεντρική διδασκαλία που μας διδει μια ψεύτικη πεποίθηση και μας αφήνει τελειως απροετοίμαστους για το οτι πρόκειται να συμβεί.
Γιατί αντί να περιμένουμε άγρυπνοι τον Ερχομό του Χριστού, επαναπαυόμεθα σε μια αντιβιβλικη διδασκαλία οτι πριν καν παρουσιαστεί ο Αντίχριστος στις νεφελες θα ΑΡΠΑΓΟΥΜΕ, και άλλοι υποδεέστεροι χριστιανοί που θα βελτιωθούν το καιρό του Αντίχριστου θα λάχουν μιας ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΑΡΠΑΓΗΣ, η αν θα έχουν αποκεφαλιστεί θα ΑΝΑΣΤΗΘΟΥΝ σε μια δεύτερη πριν την χιλιετηρίδα ανάσταση, αν και ο Λόγος του Θεού ξεκάθαρα τονίζει οτι ΜΟΝΟ μια ειναι η ΑΝΑΣΤΑΣΗ των νεκρων την ΕΣΧΑΤΗ ΗΜΕΡΑ κι ΟΧΙ μια στις νεφέλες (Α.Θεσσαλονικεις 4:16-17) και μια δεύτερη για αυτούς που θα προέλθουν απο την μεγάλη θλίψη.
Τότε ο Χριστος είπε : « Είναι αυτή που προέρχονται από την θλίψη την μεγάλη, και που έπλυνα τις στολές τους και τις λεύκαναν με το αίμα του Αρνιού»(Αποκάλυψη7:14)
Ούτε δυο Αρπαγές ούτε δύο αναστάσεις με τριάμισι η επτά χρόνια μεσολάβησης μεταξύ των δυο, αλλα ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ στο ΤΕΛΟΣ της ΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ, που ο Κυριος για χάρη των εκλεκτών θα την συντόμευσει .(Ματθαίος 24:22)Αμην!
