Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΑΝΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΟΣ

 Ο Λογος του Θεου ηταν αρχικα μαζι του, και Θεος ηταν ο Λογος, και μεσω αυτου -του Λογου του-  ολα δημιουργηθηκαν, και χωρις αυτον ουτε ενα δεν δημιουργηθηκε απο απ ολα τα δημιουργηματα  (Ιωαννης 1:1-3)

Για τον Λογο του -τον Ιησου Χριστο πριν την ενανθρώπηση του-  ο Θεος ειπε οτι πισω σ' Αυτον δεν θα επιστρεψει αδειανος, χωρις το θελημα Του να εκτελεσει και χωρις να εκπληρώσει την αποστολη που Εκεινος Του ανέθεσε.(Ησαιας 55:11)

Παλι για τον Λογο του τον Ιησου πολυ πριν την ενανθρώπηση του  ο Θεος ειπε: << Ορκιστηκα στον εαυτο μου, κι αυτο που λεω παντα γινεται. Ο Λογος μου δεν θα ανακληθει, γιατι μπροστα μου θα καμφθουν ολα τα γονατα.>> (Ησαιας 45:23)  και πραγματι μπροστα στον Χριστο που ειναι ο ενσαρκωθεις Λογος του Θεου, θα ΚΑΜΨΕΙ καθε γονατο, και καθε γλωσσα θα ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ τον Θεο.>> (Ρωμαιους 14:11-12) γιατι Θεος και Κυριος ο Ιησους Χριστος που παντα υπηρχε με τον Θεο ως ο Λογος του.(Ιωαν 1:1-2)

Ο Λογος του Θεου, πριν την ενανθρώπιση, πριν περιπου δυο χιλιαδες χρονια περιπου, δεν ηταν αμετοχος και αδρανης στην εκπλήρωση του θελήματος  του Θεου, οπως μερικοι νομιζουν, αλλα ΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ετοιμος παντα να φερει εις περας και τελεια να εκπληρώσει το θελημα του Θεου.

Ο Αποστολος Παυλος στην επιστολη του προς τους Εβραιους 11:25  μας λεει οτι ο Μωυσης θεωρησε πως ειναι καλυτερο να κακοπαθει με τον λαο του Θεου.... Γιατι τον ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ για χαρη του Χριστου τον θεωρησε πλουτο πολυτιμοτερο απο τους θησαυρους της Αιγυπτου!(Εβραιους 11:25-26)
Και πως ο Μωυσης εφτασε στο συμπερασμα οτι  τις κακουχιες, η αντιμετωπιση με δυσπιστια απο τον λαο του Θεου και η καταδιωξη απο τον Φαραω, κι ολος ο   ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ που θα υπεφερε θα ηταν για ΧΑΡΗ του Χριστου, αν προσωπικα δεν ειχε συνομιλήσει μαζι του, και απ  Αυτον έλαβε την εντολή να βγαλει τον λαο του απο την Αιγυπτο ??

Ο Χριστος αναφορικα με το αποτελεσματικότητα  που εχουν τα λογια που βγαινουν απο το στομα του ειπε: << Ο Ουρανος και η γη θα παψουν να υπαρχουν, τα ΛΟΓΙΑ μου ομως , δεν θα πάψουν να ισχυουν ποτε.>> Γιατι Θεος και Κυριος ο Ιησους Χριστος. 
 

KANENΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ

 Ποτε μην νομιζεις οτι τον Χριστο δεν τον ειδε κανεις, αρα οταν η Αγια γραφη αναφερει οτι ειδαν τον Θεο, τον Χριστο ειδαν.

Στην Παλαια Διαθηκη καθε Θεοφανεια, συναντηση του  Θεου με ανθρωπους, στην ουσια ηταν η εμφανιση του Λογου του Θεου, του Ιησου Χριστου, πριν την ενανθρωπηση του, που ως ο Λογος του Θεου ηταν παντα προς τον Θεο, και τα παντα δια αυτου δημιουργηθηκαν.(Ιωαννης 1:1-3)

Για τον Λογο του τον Υιο του τον Ιησου Χριστο, ο Πατηρ  λεει :<< Εσυ Κυριε, θεμελιωσες αρχικα την γη και εργο των χεριων σου ειναι οι ουρανοι, αυτοι θα καταστραφουν ... εσυ ομως παραμενεις αμεταβλητος.....και σαν περικαλημα θα τους τυλίξεις και θα αλλοιωθούν ..εσυ ομως παραμενεις ο ιδιος.>> (Εβραιους 1:10-12)

Μονο μεσω του Ιησου Χριστου, του Λογου του Θεου που ηταν Παντα με τον Πατερα, ο ΑΟΡΑΤΟΣ Θεος μας που ΚΑΤΟΙΚΕΙ σε ΣΕ ΦΩΣ ΑΠΡΟΣΙΤΟ, γινεται ορατος! Τον Λογο του Θεου ειδαν ο Αβρααμ, ο Μωυσης, ο Γεδεον, ο Ησαιας, και καθε αλλος θνητος που στην Αγια γραφη γινεται αναφορα Θεοφανειας.      

 Ο Θεος ειναι ο ΜΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΤΟΣ που κατοικει σε Φως απρόσιτο ...ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΟΙΔΕ, ΜΑ ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΕΙ >>(Α.Τιμοθεου6:16)
<< Τον Θεο κανενας δεν τον ειδε ποτε. Ο μονογενης Υιος, που βρισκεται στην αγκαλια του Πατερα -και Ηταν παντα ως ο Λογος του- Εκεινος τον αποκαλυψε>>(Ιωαννης 1:18)
Ο ιδιος ο Χριστος ειπε οτι : << Κανεις δεν ειδε τον Πατερα εκτος απ  αυτον που προερχεται απο τον Θεο>>(Ιωαννης 6:46) εννοωντας οτι μονο Αυτος και κανενας αλλος δεν ειδε ποτε τον Πατερα που ΚΑΤΟΙΚΕΙ σε φως ΑΠΡΟΣΙΤΟ!
  

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΩΣ ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ.

 Πως η καρδια μου τον συλλαμβανει τον οραματιζεται?
Τωρα και εικοσι χρονια μιλαω και γραφω για τον Χριστο και την Σωτηρια του, οτι αυτος και μονο ειναι η Οδος η Αληθεια και η Ζωη, η μονη Θυρα Σωτηριας (Ιωαν 10;9) το Φως που φεγγει στο πνευματικο σκοταδι. Στα περιπου εξι χιλιαδες μηνυματα,  μετα λυπης μου ομολογω οτι σχεδον ποτε εκτος απο ποιηματα δεν αναφερθηκα πως τον οραματιζεται η καρδια μου τον Χριστο.

Δεν τον φανταζομαι με  βαθουλομενα  χειλη και μαγουλα σαν ασκητη, ουτε
σαν τον πονεμενο και χτυπημενο που σηκωνει τα βαρη του κοσμου, αν και ακριβως αυτο εκανε στον σταυρο, φορτωθηκε στο σωμα του τις δικες μας αμαρτιες(Α.Πετρου 2:24) αλλα τον οραματιζομαι  σαν εναν αντρα ισχυρο,  με ανδροπρεπη χαρακτηριστικα μεσανατολιτη, μ ενα πλατυ κουτελο και διαπεραστικα ζωντανα ματια που το βλεμμα του εχει την δυναμη να κατακεραυνωνει τους υποκριτες, ενω  σαν απαλο χαδι να εμπνεει  αγαλλίαση, θαρρος, ειρηνη στην κουρασμενη και φορτωμενη  αγχη ψυχη.

Δεν τον βλεπω σαν ενα απρόσιτο, απλησίαστο  ηγετη, που μονο  προχωρώντας στα γονατα με δουλικο πνευμα και προσκομιζοντας δωρα πλησιαζεται, αντιθετως τον βλεπω σαν το καλαγαθο Ισχυρο Βασιλεα των βασιλεων και Κυριο των Κυριων που απο τα βαθη της καρδια του συμπονα τον αμαρτωλο που εκτεθηκε ανεπανόρθωτα, και που οι θρησκοι ζητουν την καταδίκη του, οπως στην περιπτωση της  γυναικα που πιαστηκε εν μοιχεια κι ομως ακουει απο τα χειλη του <Ουτε εγω σε καταδικαζω, πηγαινε και μην αμαρτάνεις> > 

Τον Χριστο τον βλεπω σαν τον μονο που μπορει να μας δροσίσει την ψυχη,(Ιωαννης 4;34,7:37-38)  και που καλει ολους μας σ αυτον να τρέξουμε  αναπαυση ψυχικη δροσια να βρουμε.
Πανω απο ολα ομως τον βλεπω σαν αυτον που ολο του παρουσιαστικο αντανακλα ισχυ, ασφαλεια, σιγουρια, το χαμογελαστο βλεμμα μπορει να  αναπτερωνει οποιον κι οποια τον πλησιαζει, τον βλεπω ως τον μοναδικο  που μπορει να μας γεμισει με ΑΝΕΙΠΩΤΗ ΧΑΡΑ, ακομα και μεσα κι απο τις δυσκολοτερες στιγμες της ζωης μας. 

Ναι, ο Χριστος ειναι το Φως το κοσμου, ναι ειναι αυτος που σκουπιζει καθε δάκρυ και εκατονταδες αλλα πολλα, αλλα πανω απο ολα εγω τον βλεπω ως αυτον που ειναι ο ΜΕΤΑΔΩΤΗΣ της ΧΑΡΑΣ. Κι αν εχα ολα τα χαρισματα που αναφερονται  στην προς Κορινθιους, και ευεργεσιες που πηγαζουν απο συμπονετικη καρδια κι αγαπη, αν ομως δεν αντικατοπριζα στη καθημερινη ζωη την χαρα που πηγαζει απο την κοινωνια με τον Κυριο, θα ημουν σαν μια fake ρεκλαμα, σαν ενα χαρτινο διαφημιστικο φυλλαδιο που δεν εχει καμια απολυτως απηχηση.

 Ο Κυριος μας στην προσευχη του προς τον Πατερα για τους μαθητες του πριν προδωθει, μετα που τον παρακαλεσε να τους διαφυλάξει ειπε: << Τωρα πια ερχομαι σε σενα κι ΑΥΤΑ τα ΛΕΩ οσο βρισκομαι στον κοσμο -εννοωντας την προσευχη που εκανε για τους μαθητες του-  ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΜΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ  ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ>> (Ιωαννης 17:13) μια παραφραση ακομα καλυτερη ειναι αυτη :< Τα λεω ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΧΑΡΑ Σ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ!>> (Ιωαννης 17:13).
Θα μπορουσε ο Κυριο μας να ειχε ζητησει αλλα χαρισματα η δωρα, νομιζω ομως οτι ζητησε απο τον Πατερα το χρησιμότερο, αυτο που εχει απηχηση στην καρδια των ανθρωπων.
Θυμαμαι το 1986 οταν τ Αγιο Πνευμα εργαζοταν στην καρδια μου, και μεσω του Ευαγγελιου με στερωνε στην αληθινη πιστη, οταν ενας αδελφος που μολις πρωτογνωρισα  στο εστιατοριο που με ειχαν προσλαβει, ειχε δυνατο αντίκτυπο και απηχηση βαθεια στην καρδια μου, ΟΧΙ επειδη ηταν γνωστης των γραφων, αλλα επειδη  εκχυλισμα χαρας και δοξολογιας  ξεπηδουσε απ αυτον καθως  προετοιμαζαμε την κουζινα πριν την εφοδο της πελατειας!
ΑΝΕΙΠΩΤΗ ΧΑΡΑ  ξεπυδουσε απο την καρδια του αυτο με αγγιξε βαθεια.
 
 Ως δουλος του Ιησου Χριστου τον ευγνωμονώ  για καθε τι που εως τωρα μου εχει δωσει, περισσοτερο ομως απο καθε δωρο θα ηθελα να εχω, και να ζω στην ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ της ΧΑΡΑΣ που μονο εκεινος μπορει να δωσει,
Ευχομαι προτού αναχωρήσω να γευομαι και να ζω καθε μερα της υπολοιπης ζωης μου στην ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ της ΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΧΑΡΑΣ.
Αμην!
Το ευχομαι και σε καθε Χριστιανο.

ΑΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΕΝΑ ΑΡΧΕΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΜΑΣ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙ (ΨΑΛΜΟΣ 130:3)

Σκεφτηκα να γραψω μια προσωπικη ιστορια της μεγαλοσυνης και ελεους  του Κυριου που ελαβα απ αυτον την ημερα  εκεινη που αθελα μου, λογω της τυφλας μου, βιασυνης μου και αναισθησιας μου πληγωσα τον  δεκατριαχρονο Πητερ που επασχε απο αυτισμο, και δυο φορες καθε εβδομαδα επι τεσσερα χρονια μετα το σχολειο τον επαιρνα για διωρη βολτα ωστε η μητερα του να εχει και λιγη αναπαυση, λιγο καιρο για τον εαυτο της.
Δυο λογια για τον Πητερ, ο Πητερ δεν μιλουσε, η διαιτα του ηταν πολυ περιορισμενη, ηταν αδυνατουλης υγιεστατος και ο μονος τροπος που ειχε μαθει να επικοινωνει οταν δε του αρεσε κατι ηταν αποτομα να σε χτυπησει. 
Αν περιμεναμε στην ουρα σ ενα μαγαζι και του φαινοταν οτι αργησαμε πολυ, χωρις καμια προειδοποιηση  επιτιθετο σ οποιον που κατα την γνωμη του ηταν ο αίτιος της δυσαρεσκειας του.
Μου ειχαν εξηγηση πριν με προσλάβουν τις αποτομες αντιδρασεις του, κι ο βασικος λογος που με προσελαβαν ηταν οτι καμια απο ολες τις προηγουμενες Care workers φροντιστριες τους δεν ηταν διατεθειμένη να  δεχεται χτυπηματα. 
Αναπολω και γελαω με την πρωτη εμπειρια μου των τελειως  απροσμενων επιθεσεων.Ειχα παρκαρει και διασχιζαμε το Παρκο για να τον παω στην παιδικη χαρα, οταν επειδη σκουντουφλησε και επεσε στο γρασιδι, αυτοματα μολις σηκωθηκε μου εριξε μια μπουνια, σαν να ημουν εγω ο υπαιτιος του ατυχηματος του, τετοια μικρο συμβαντα ηταν στο προγραμμα και συγκριση με τις επιθεσεις  που ειχαν δεχτει, οι Care workers, οι φροντιστες  πριν απο μενα ηταν τελειως αμελητεες, αν  κι οταν  συνέβαινε οταν  οδηγουσα, και εσυνεβηκε μερικες φορες τοτε ηταν σοβαρο και επικινδυνο.

Η λύπη μου ομως και η θλιψη μου, ηταν οτι μια φορα λογω της δικης μου υπαιτιοτητας, της παραλογης βιασυνης μου, να μην αργήσουμε να επιστρέψουμε, και επειδη ο Πήτερ δεν επαιρνε απο λογια, και τιποτα δεν τον παρακινουσε να βιαστει, ουτε το γαργαλημα, το *ελαφρυ τσιμπιμιτακη* στο μαγουλο που του εκανα, δεν ητα οσο απαλο νομιζα, γιατι δεκα πεντε λεπτα αργοτερα, το μερος που τον τσιμπησα ειχε γινη μπλε.
Ο πανικος ο  φοβος, το αγχος μου δεν περιγραφεται, εγω ο φροντιστης του που οι γονείς του μου ειχαν απολυτη εμπιστοσυνη τον ειχα πληγωσει, κινδυνευα ακομα και καταγγελια, και απο το να χασω τη δουλεια μου, αν υπηρχε αδικαιολογητη αμελεια.
Ασταματητα προσευχόμουν στον Θεο ζητωντας βοηθεια να βρω ελεος απο τους γονεις για την ζημια, για το τι προξενησα στον Πητερ. Οταν φτασαμε σπιτι του, εξήγησα τι εγινε και δεν επαψα να προσευχομαι για χαρη και ελεος. 
Δοξα στον Κυριο τον Θεο μου, που μεσα απο το αγχος και την ανησυχια  που με κατέτρωγε στο μεσο της νυχτας με ενέπνευσε με το εδάφιο που να αναφεροταν στις  ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ και ΙΚΕΣΙΕΣ που με δυνατη ΚΡΑΥΓΗ και ΔΑΚΡΥΑ ΥΨΩΣΕ ο Χριστος στον Θεο που ειχε την δυναμη να τον ΔΙΑΦΥΛΑΞΕΙ απο τον θανατο, και εισακουστηκε χαρη στην ευλαβεια του! (Εβραιους 5:7) που για μενα ηταν μια βεβαιωση οτι η δικη μου κραυγη αγωνιας πονου και φοβου  - αν και  υπαιτιο - της πραξεως μου ΕΙΣΑΚΟΥΣΤΗΚΕ χαρη στο μεγα ελεος του.
Οταν πηγα την επομενη φορα για να παρω τον Πητερ  για την προγραμματισμενη εξοδο, η μητερα του με καθησύχασε λεγοντας μου οτι ο Γιατρος της της ειπε οτι λογω της φαρμακευτικης αγωγης του Πητερ το αιμα του μελανιάζει πολυ ευκολα, και γρηγορα κι οτι μενει το μελανιασμα για πολυ καιρο. Εμεινε δυο εβδομαδες και ολοι στο σχολειο, και τα σχολεια του Δημου μου που εργαζομουν, ηξεραν οτι ο Στελιος το προξενησε το μελανιασμα στον Πητερ.
Δοξαζω και ευγνωμονώ μ ολη μου την καρδια, τον γεματο ελεος και συμπονια Κυριο  μου, που ακουσε την κραυγη μου, και με καλυψε με το ελεος του, και με στερεωσε σ εκεινη την αναπαντεχη κακη στιγμη.Αμην!

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΕΡΙΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΣ ΘΕΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΙΘΗΚΗ

Γιατι εχει σημασια να ξερουμε ποιον αντιπροσωπεύει ο αγγελος του Κυριου στην Παλαια Διαθηκη;
Γιατι μεσα απο αυτες τις συναντησεις, που στην ουσια ειναι Χριστοφανειες αποκαλυπτεται η προνοια, το ελεος ο χαρακτηρας του Θεου και το λυτρωτικο του σχεδιο για τον ανθρωπο.

Μια Χριστοφανεια  ειναι η Χριστοφανεια στην στειρα γυναικα του Μανωαχ που θα γεννουσε τον Σαμψων.(Κριται 13:3-22) 
Διαβαζοντας το ιστορικο της εμφανισης του Αγγελου του Κυριου, και αυτα που της ειπε αναφορικα με τον υιο  που έμελλε να γεννησει, οταν ο Μανωαχ και η γυναικα του ρωτανε τον αγγελο το ονομα του  η απαντηση του ηταν <Γιατι ρωτας το ονομα μου ; Ειναι ονομα Θαυμαστο>(Κριται 13:17) και μετα απο την αναιμακτη θυσια που προσφερε ο Μανωαχ στον Κυριο, τοτε ειδαν τον αγγελο του Κυριου να ανυψωνεται μεσα στις φλογες.(Κριτ 13:20) οπως ακριβως μεσα στις πυρινες φλογες της βατου που δεν καιγοταν ο Μωυσης αντίκρυσε τον Κυριο, ως αγγελο του Κυριου (Εξοδος 3:2-5) και τοτε ο Μανωαχ και η γυναικα του ειπαν << Τωρα διχως αλλο θα πεθανουμε, γιατι ειδαμε τον Θεο>> (Κριται 13:20) κι ομως δεν πέθαναν επειδη ειδαν τον Χριστο -τον Λογο του Θεου που ειναι Ενα με τον Θεο-  και ειναι η ακτινοβολια της δοξας του Θεου και η Υποστασης του Χαρακτηρα του, και που κυβερναει τα παντα με την δυναμη του Λογου του! (Εβραιους 1:3) 
  
Στο βιβλιο των Κριτων διαβαζουμε για την αποστολη του Γεδεων απο τον Κυριο << Μ αυτη τη δυναμη που εχεις, πηγαινε , και θα ελευθερωσεις τον Ισραηλ απο τους Μαδιανιτες. Εγω σε στελνω>>(Κριτ 6;14) και στην ερωτηση στον "αγγελο" του Κυριου που πρωταρχικα του παρουσιαστηκε << Μα πως Κυριε μου, θα γλιτωσω εγω τον Ισραηλ?(6;15)  η απαντηση του Κυριου ηταν : << Ναι, αλλα εγω θα ειμαι μαζι σου, και θα νικησεις τους Μαδιανιτες >> (6:16) και για να απαλαχθουμε  απο καθε αμφισβητηση οτι ο Αγγελος του Κυριου, δεν ηταν ενα απλως αγγελος (Υπηρετικο πνευμα.Εβρ 1:14) οταν απλωσε ο αγγελος του Κυριου το χερι του και με την ακρη του ραβδιου του άγγιξε το κρεας...βγηκε φωτια απο τον βραχο κι εκαψε το κρεας και τα ψωμια και εγινε αφαντος (6:20-21) και τοτε καταλαβε ο Γεδεον οτι αυτος που του μιλουσε ηταν ο Κυριος ! (6:17) που του ειπε :< Ηρέμησε μην φοβασαι δεν θα πεθανεις> (6:23) 

Μια αλλη εμφανιση του Κυριου μας ως αγγελου ειναι και στη Βοχιμ (Κριτε 2:1-4) οπου μιλαει σ ολους τους Ισραηλιτες και του λεει: 
«Σας έβγαλα από την Αίγυπτο και σας έφερα στη χώρα που είχα υποσχεθεί με όρκο στους προπάτορές σας. Και έχω διακηρύξει ότι δε θα ακυρώσω ποτέ τη διαθήκη μου μαζί σας, 2εφόσον εσείς δεν συνάψετε καμιά συνθήκη με τους κατοίκους της χώρας αυτής και καταστρέψετε τα θυσιαστήριά τους. Εσείς όμως δεν υπακούσατε σε όσα σας είπα· γιατί το κάνατε αυτό; 
3Σας δηλώνω λοιπόν: Δε θα διώξω από μπροστά σας τους κατοίκους αυτής της χώρας. Θα είναι εχθροί σας, και οι θεοί τους θα γίνουν παγίδα για σας».(Κριτε 2:1-4)
Κανεις αγγελος δεν μιλαει στο πρωτο πρωτο προσωπο του Ενικου, αλλα με σεβασμο μεταδιδει αυτα που του ειπε ο Κυριος και τιποτα παραπανω (Λουκας 1:28-33) 

Η εγνοια μου μηπως μερικοι καταλήξουν στην μειωτικη γνωμη οτι ο Λογος του Θεου παρα τον Θεο (Ιωαν1:1-3) μετα την δημιουργια του κοσμου και εως την ενανθρώπηση ως ο Υιος του Θεου δεν συμμετειχε  ενεργα, δραστικα, και θαυματουργικα στην εκπληρωση ολων των σχεδιων του Θεου ειναι αυτη που με προτρεπει να γραψω αυτο το μηνυμα.
Κατα την  γνωμη ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ(Αποκ 19:14) ηταν αυτος που πριν την ενανθρώπηση του, κοινοποίουσε τα σχεδια, την βουληση του Θεου στους Προφητες, που καθοδηγουσε και φωτιζε ολους τους  εκλεγμενους και Χρισμενους  απο τον Θεο, οπως ακριβως και ο αγγελος του Κυριου, φωναξε στον Αβρααμ οταν ηταν ετοιμος να σφαξει το παιδι του και του ειπε:<< Μην απλώσεις χερι στο παιδι και μη του κανεις τιποτα, γιατι τωρα ξερω οτι φοβασαι τον Θεο, και ΔΕΝ μου ΑΡΝΗΘΗΚΕΣ τον μοναχογιο σου>>(Γενεσις 22;12) και επιπλεον επικυρωσε  την Θεικη ταυτοτητα λεγοντας: << Εγω ο Κυριος ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ στο Εαυτο μου, επειδη εκανες την πραξη αυτη και δεν μου αρνηθηκες το μοναχογιο σου,θα σε ευλογήσω με το παραπανω, και θα σου δωσω αναριθμητους απογονους σαν τα αστερια του ουρανου και σαν την αμμο της  που ειναι στις ακτες της θαλασσας .... και με τον απογονο σου ευλογηθουν  ολα τα εθνη της γης, επειδη υπακουσες την εντολη μου>> (Γενεσις 22:16-18) Εδω ακουμε τον Κυριο Ιησου να προλεγει την ενανθρώπηση του ως ο ΑΠΟΓΟΝΟΣ του Αβρααμ που μεσω αυτου θα ευλογηθουν ολα τα εθνη της γης !
Πραγματι ο αναφερομενος στην Παλαια διαθηκη ως ο Αγγελος του Κυριου, < Του ύψιστου που κατοικει σε φως απρόσιτο και κανεις δεν τον ειδε, ουτε μπορει να τον δει. (Α.Τιμ 6;16)> ειναι ο Χριστος που ως ο Λογος του Θεου, που ειναι παρα το Θεο!(Ιωαν 1:1-3)  

Στην συναντηση του με τον Μωυση, ο Ιησους Χριστος παρουσιαζεται ως ο "αγγελος του Κυριου"  μεσα απο την πυρινη φλογα που  εβγαινε απο μια βατο, που δεν καιγοταν να γινει σταχτη(Εξοδος 3;2), κι οταν ειδε ο Κυριος οτι ο Μωυσης πλησιαζε για να παρατηρησει του ειπε:<Μωυση, Μωυση ...<<Μην πλησιαζεις εδω>> <<Βγαλε τα σανδαλια σου απο τα ποδια σου, γιατι ο τοπος οπου στεκεσαι ειναι αγιος. Εγω, του δηλωνει και λεει <<Ειμαι ο Θεος των προγονων σου, ο Θεος του Αβρααμ, ο Θεος του Ισαακ και ο Θεος του Ιακωβ>>Τοτε ο Μωυσης σκεπασε το προσωπο του, γιατι να κοιταξει το Θεο.>>(Εξοδος 3:5-6) Γιατι Θεος και Κυριος ο ενσαρκωθεις Λογος, που ηταν παντα ο Θεος παρα τον Θεο! (Ιωαννης 1:1-3)

Ο Λογος του Θεου, πριν την ενανθρώπηση του, πριν λαβει την μορφη δουλου για να υποστει το παθημα του Θανατου (Φιλιππησιους 2;6-8,Εβραιους 2;9) ηταν παντοτε πανταχου παρων ενεργος και δραστικος.
Χαρη στον Λογο του Θεου <Τον Θεο παρα τον Θεο>( Ιωαν 1:1-3) οταν ο "αγγελος" του Κυριου -ο Ιησους Χριστος-  ειπε στον Μωυση << Σε στέλνω  στον Φαραω, να βγαλεις το Λαο μου, απο την Αιγυπτο...και θα Ειμαι Μαζι σου>> (εξοδος 3:10-12) ο Μωυσης δεν λιποψυχησε επειδη  ΘΕΩΡΗΣΕ πως ειναι καλυτερο να κακοπαθει με τον λαο του Θεου, παρα να απολαμβανει προσωρινα την αμαρτωλη ζωη. Γιατι τον ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ για ΧΑΡΗ του Χριστου -που ειχε συναντησει στην βατο- τον θωρησε πλουτο πολυτιμοτερο απο τους θησαυρους της Αιγυπτου.... επειδη απεβλεπε στην ανταπόδοση απο τον Θεο ΣΤΗΡΙΞΕ το θαρρος του στον ΑΟΡΑΤΟ Θεο < που κανενας δεν ειδε ποτε(Ιωαννης 1:18, Α.Τιμοθεου1:17, 6:16, ,Εξοδος 33:20> σαν να τον έβλεπε! (Εβραιους 11:26-27)



Υπαρχουν ακομα παρα πολλα εδαφια στην Αγια γραφη που αποκαλυπτουν οτι ο Χριστος ειναι ο ΠΕΡΙΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΣ Θεος στην παλαια διαθηκη, εργο ωφελιμο, αξιολογο, κουραστικο και χρονοβορο, μακαρι να ημουν νεος και να ειχα την δυναμη να αφιερρωθω   σ αυτο το εργο.
Εγω απλως εξέθεσα, αυτο που αντιλαμβανομαι και τιποτα παραπανω, οτι το Εργο του Χριστου που αρχησε με την ενανθρώπηση του  Λογου του Θεου << και ο Λογος  ΕΝΣΑΡΚΩΘΗΚΕ και ΚΑΤΟΙΚΗΣΕ ανάμεσα μας και με ΘΑΥΜΑΣΜΟ ειδαμε την δοξα του>>(Ιωαννης 1:14) ο Θεος παρα το Θεο ο Λογος του, απο την δημιουργια του κοσμου και μετα  ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ με καθε τροπο ΚΑΤΕΡΓΑΖΕΤΑΙ το ΣΧΕΔΙΟ του Θεου! 
Ποτε δεν θα αψηφισω συμβουλη η βιβλικη υποδειξη.
Ευλογιες Κυριου.
Στελιος |
11/08/2022

Κανείς δεν μπορεί να έρθει σε μένα, εάν δεν του έχει δοθεί από τον Πατέρα μου. (Ιωάννης 6:65)

Φαντάσου οτι βρίσκεσαι σε μια πανηγυρική γιορτή της Εκκλησίας, με τα καλύτερα σου ρούχα, χρόνια πολλά πριν τον κορονοϊό, και με λίγη φαντασία στην Αγία Σοφία στον καιρό της δόξας του  Βυζαντίου, μαζί με τους γαλαζοαίματους τους ευγενείς του αυτοκράτορα και μ’ ολο το ιερατείο με τις χρυσοκέντητες Ιερατικές στολές τους που είναι ακόμα πιο λαμπερές κι απο του Αυτοκράτορα, και ο κήρυκας εκείνη την Κυριακή αντι να τελειώσει  το κήρυγμα με την καθιερωμένη πανηγυρική ευχή κάνει μια μικρή παύση, ξερό καταπίνει και με συντριμμένη φωνή και υγρά μάτια λεει ο Χριστός είπε οτι “ Κανεις μας δεν μπορεί να έρθει στον ίδιο, παρα μονο αν μας έχει δοθεί από τον Ουράνιο Πατέρα του”

Ουάου, με μια φράση, έβγαλε νοκ άουτ, όλους εμάς τους εκκλησιαζομενους  που είχαμε βασιστεί στα καλα μας έργα, και ταυτόχρονα τερμάτισε  απότομα και για παντα την λαμπρή σταδιοδρομία του.

Ο νους μου διαμαρτύρεται, ψάχνω εδαφια να αποκρούσω και την αλλη σκληρή αλήθεια (Ιωάννης 6:43) και νομίζω ότι τα βρήκα κι ένα εδάφιο αυτο που λεει οτι «Ο Θεός θέλει όλοι οι άνθρωποι να ΣΩΘΟΥΝ και ν αποκτήσουν την πλήρη γνώση της αλήθειας» ( Α.Τιμοθεου 2:4-5)  ΟΧΙ ομως με το ζόρι, ΟΧΙ ομως παρά την διάθεση της καρδιάς μας.

Ο Ουρανιος μας Πατερα προλο που επιθυμεί σφόδρα όλοι τον Υιό του τον Χριστό να εμπιστευτούν και να αρχίσουν να τον ακολουθούν, δεν θα ΕΛΚΥΣΕΙ στον Υιό του κανέναν με το ζορι, κανενας που δεν τον αναζητά.  Δεν θα ΕΛΚΥΣΕΙ στον Υιό του κανέναν που επιμένει το το κάλεσμα του Χριστου «Ελάτε σε μένα όλοι όσοι κοπιάζετε και είστε βαριά φορτωμένοι, και εγώ θα σας αναπαύσω. Βάλτε το ζυγό μου πάνω σας και διδαχθείτε από μένα, που είναι πράος και ταπεινός την καρδιά.»(Ματθαίος 11:28-29) να το αγνοεί, και που επιμενει μακριά απ αυτόν να ζει.

Αν όμως κάποιος ειλικρινά επιθυμεί την χαρη και ελεος του Θεού στην ζωή του να εχει, αυτόν θα τον ελκύσει στον Υιό του τον Χριστό, θα τον ευλογήσει να ακούσει για την αγάπη του Χριστού -όπως ευλόγησε και την Λυδια, και τον δεσμοφύλακα και τόσους αλλους- κι έτσι κι αυτός με την σειρά του θα αφιερωθεί στον Χριστό, προσωπικό σωτήρα του θα τον δεχτεί και στη ευλογία του Πατρός κι αυτός θα μπει. Αμην!

Δόξα λοιπόν στον καρδιογνώστη Θεό μας που δεν θα αφήσει εκτός του νυμφώνα όποιον με ειλικρινή καρδιά θέλει στην χαρη του να μπει, θα τον οδηγήσει, ελκύσει στον Χριστό μας που έχυσε το αίμα του για τις αμαρτίες μας. Αμην!